Położenie, historia, informacje.

DURSZTYN to najładniejsza ze względu na swoje położenie wieś polskiego Spisza. Leży na wysokości 710-740 m n.p.m. na zachodnim skraju Pienin Spiskich u podnóża Żaru. Liczy około 500 mieszkańców.

Pierwsze informacje pisane pochodzą z 1469 roku jako o osadzie na prawie niemieckim. Nazwa „Durstein” (niemieckie Twarda Skała ) pochodzi z informacji z roku 1589. Nazwa wskazuje na trudne przejście lub przejazd przez skały, wąwozy. I dzisiaj, tak jak i przed wiekami prowadzi stromo pod górę jedyna droga z Krempach, a przy wjeździe góruje Czerwona Skała. Wieś usytuowana jest pomiędzy wapiennymi grzbietami, z których wypływają potoki Dursztyński, Poprzeczny i Dziurawy. Bardzo malowniczo w okolicy odcinają się w krajobrazie samotnie stojące skałki wapienne o wysokościach od 80 o 150 m. Jedna z nich jest mniejszą kopią ojcowskiej „Maczugi Herkulesa”. Położenie Dursztyna pozwala podziwiać w kierunku południowym panoramę Tatr, na północy pasmo Gorców u podnóża których rozlał się zalew czorsztyński. W kierunku zachodnim widać cała dolinę nowotarską z widoczną w oddali Babią Górą. Na terenie wsi istniał kiedyś dwór, o czym świadczy nazwa miejscowa pól na terenie dzisiejszej hali wypasowej „Dworek”. Na tym terenie wypasa się do dziś owce z pobliskich wsi. O Dursztynie w roku 1751 wspomina w swoich zapiskach Jakub Bucholtz. W 1805 roku dwukrotnie gościem Dursztyna był ks. Stanisław Staszic, którego zainteresowało przede wszystkim dostępność wychodni skalnych i skał. Wieś podlegała administracji węgierskiej w zamku Niedzica. We wsi istniała gorzelnia dworska, która dostarczała wódkę do piwnic we Frydmanie.

Dursztyn zachował piękną polską gwarę spiską podobną do podhalańskiej. Nadal kultywowane są tutaj specyficzne zwyczaje, stroje ludowe, czynnie działa zespół ludowy.

Parafia Dursztyn

W dniu 10 czerwca 1993 erygowano parafię w DURSZTYNIE pod wezwaniem Świętego Jana Chrzciciela będącą do tej pory filią parafii Krempachy chociaż duszpasterstwo przy miejscowym kościele Reformaci objęli 17 stycznia 1939 roku.
Obecność Zakonu w Dursztynie datuje się od roku 1933 kiedy to inicjatywa i wysiłek prowincjała o. Ireneusza Kmiecika doprowadziła do budowy domu wypoczynkowego dla zakonników. Reskryptem generała zakonu w dniu 19 grudnia 1938 roku utworzono tu rezydencję z kaplicą pod wezwaniem Świętego Salwatora z Horty.
Murowany kościółek wybudowano w latach 1896 – 1903 i dotrwał do lat dziewiędziesiątych ubiegłego stulecia. W maju 1983 roku administrator parafii o. Apolinary Żak rozpoczął na miejscu starego budowę nowego murowanego kościoła. Architekt Jan Świst będący mieszkańcem Dursztyna wykonał projekt a następnie nadzorował budowę nowej świątyni. Uroczysta konsekracja odbyła się w dniu odpustu parafialnego 25 czerwca 1989 roku a dokonał jej Franciszek kardynał Macharski arcybiskup metropolita krakowski.

Nowy kościół stylem nawiązuje do miejscowej tradycji budowlanej. Następne lata to okres dalszej rozbudowy kościoła, wyposażania oraz porządkowanie otoczenia. Wzniesiono nowe ołtarze z rzeźbami, położono marmurowe podłogi, wstawiono nowe ławki. W w bocznych oknach prezbiterium wstawiono nowe witraże świętego Franciszka z prawej założyciela Zakonu i świętego Antoniego z lewej. Charakterystycznym elementem wyposażenia świątyń franciszkańskich zasługującym na szczególną uwagę jest wielki krzyż w oltarzu głównym. W 1999 roku bocznych oknach kościoła zamontowano witraże Matki Bożej Anielskiej, papieża Jana Pawła II oraz czterech franciszkańskich błogosławionych Męczenników z Dachau.
Na terenie parafii przy wjeździe do Dursztyna, jest dom zakonny Sióstr Niepokalanek założony w latach siedemdziesiątych.
Istnieje także na Dunikówce ośrodek Ruchu Oazowego Światło i Życie.
Klasztor Ojców Reformatów stanowi ośrodek religijny i wypoczynkowy organizujący spotkania rekolekcyjne dla kleryków, młodzieży katolickiej połączonej z wypoczynkiem.
Zakonnicy oprócz duszpasterstwa służą pomocą okolicznym parafiom.